Rozdział Siódmy

Obudził mnie donośny dźwięk budzika w telefonie. Sięgnąłem, żeby go wyłączyć. Nieprzytomnie rozejrzałem się po miejscu, w którym spałem. A jednak - zasnąłem w pracowni. Była dziewiąta, za godzinę musiałem być w studiu.  Poszedłem do łazienki, wziąłem szybki prysznic i udałem się do garderoby. Założyłem luźną koszulkę i ulubione jeansy. Na dworze było chłodno, więc  zabrałem jeszcze czerwoną koszulę w kratę. Wypiłem poranną kawę, nie dałem rady nic zjeść. Musiałem się już zbierać, więc założyłem trampki i chwyciłem za kluczyki. Metr od mojego domu zatrzymały mnie korki. Jeszcze nie byłem spóźniony. Chwilę później zaparkowałem pod budynkiem i szybkim krokiem wszedłem do windy. Byłem już w pokoju prób. 

- Cześć, chłopaki - powiedziałem 

- Cześć, Mike ! - odpowiedzieli chórem 

Od progu doszedł do mnie Brad.

- Dzwoniłeś do Rubin'a ? - zapytał trzymając w dłoni swoją ulubioną kostkę do gitary

- Nie miałem okazji, zasnąłem podczas pracy - zaśmiałem się - Zaraz do niego pójdę.

- Okej, ale spiesz się : niedługo ma jakieś spotkanie.

Poszedłem do pokoju na końcu korytarza. Zapukałem do masywnych drzwi, po czym wszedłem.

- Dzień dobry.

- Witaj, Mike. Namyśliłeś się co do wystawy ? 

- Tak, ja właśnie w tej sprawie. Pasowałby mi przyszły piątek.

- Super, zadzwonię do Art Studio i wszystko załatwię, a teraz spadaj na próbę, muszę lecieć. 

- Dzięki - odpowiedziałem na odchodnym

- I jak ? - wypytywał Delson

- Powiedział, że zajmie się tym.

Podczas mojej krótkiej konwersacji z Bradem do pokoju wpadł wkurzony Chester

- Cholera ! - wykrzykiwał - Niech to szlag ! 

- Co jest, Chazz ? - zapytałem zaglądając w nasze ostatnie notatki 

- Jacyś gówniarze... - zaczął ze złością - rozwalili mi samochód ! Muszę wymienić przednie lusterka, nie mówiąc o tym, że szyba jest pęknięta. 

- Nieciekawie - skomentował gitarzysta 

- A gdzie reszta ? - zapytał Bennington , po czym chwycił za stojący obok mnie kubek z kawą i bez zastanowienia wypił 

- Ej ! To moje ! - usłyszałem głos wchodzącego Joe 

- Wybacz, stary. Mam dziś okropny dzień - skomentował 

Zaraz po tym pojawili się Rob i Dave. 

- A was gdzie wcięło ? - zapytał Hahn 

- Korki - odpowiedzieli zwięźle 

- Musimy dokończyć tekst nowej piosenki, Chazz, pomożesz, a wy chłopaki wykombinujcie do tego jakąś melodię. 

Zabraliśmy się do pracy. Uwinęliśmy się dość szybko.

- Idę po coś do jedzenia, chce ktoś coś ? - zapytał Brad

Zaczęli zastanawiać się nad tym, co zamówić. Na końcu doszło do mnie :

- A ty, Mike ? 

- Ja ? Hm, wodę. 

- I ? - wypytywał zaskoczony Delson - Co jeszcze ?

- Nie wiem, cokolwiek jadalnego - poprosiłem 

Zajęliśmy się z Joe poprawianiem muzyki, Chester w koncie podśpiewywał nową piosenkę. Cały czas myślałem o wystawie. Z jednej strony nie mogłem się jej doczekać, a z drugiej - denerwowałem się. 

- Coś cię gnębi ? - zapytał Dave patrząc na mnie 

- Nie, po prostu jestem trochę zmęczony.

To była prawda. Spałem w pracowni, na dodatek niedługo. Chwilę później zrezygnowany usiadłem na kanapie pod oknem. 

- Nie mam już siły - powiedziałem cicho 

- Odpocznij trochę - zaproponował Chester - Ciągle pracujemy. 

Po chwili przyszedł Brad. Mieliśmy okazję, by odsapnąć po próbie.