Rozdział Jedenasty

- Wstawaj ! - budził mnie znajomy głos - Mike ! Obudź się ! 

- Co się stało ? - zapytałem pomału otwierając oczy 

Ujrzałem stojącego nade mną Josepha. Wymachiwał mi nad twarzą jakąś kartką. 

- Proszę. To dla ciebie - powiedział podając ją 

Zacząłem czytać zawartość :

" Zapraszamy na wystawę niezwykłego artysty Mike'a Shinody w dniu 6 września 2012 w galerii Art Studio. Obrazy można będzie podziwiać od godziny 20.00 do 23.30 ".

- Hm, nie pamiętam, czy załatwiałem sobie tam wystawę, czy Rubin przypomniał sobie o mnie ... - zacząłem 

- Zadzwonili, gdy byłem w studiu. Powiedzieli, że mają dla ciebie przygotowane zaproszenia, które trzeba tylko roznieść do gości. 

- Gdy wrócę, zajmę się tym, a teraz daj mi spać.

- Stary, nie rozumiesz tego ? Kazali mi wybrać do kogo je zaadresować. I nie uwierzysz co zadecydowałem : wystawa dostępna dla każdego. 

Popatrzyłem na niego nieprzytomnie

- Jak to "dla każdego" ? - podniosłem się niespokojnie 

- Większość Los Angeles będzie miała przyjemność zobaczyć twoje prace ! - powiedział dumny z siebie

Wciąż patrząc na niego przeczesałem ręką włosy. Nie wiedziałem co powiedzieć.

- Miała przyjść tylko garstka osób znajomych ... Sam nie wiem, czy to aż taka rewelacja. Zawiodą się tylko. I pragnę zauważyć, że nie jestem "niezwykłym artystą". To brzmi, jakbym zajmował się abstrakcją. 

Do namiotu wszedł Chester. Pogwizdywał sobie pod nosem.

- Dzień dobry, jak się dziś czujemy ? - zapytał zadowolony 

- Fatalnie - stwierdziłem 

- O, już Phoenix temu zaradzi. Przygotowuje właśnie twoje ulubione śniadanie. 

- To jakiś dzień "uprzejmości dla zapracowanego Mike'a " ? - zażartowałem 

- Tak jakby. Joe już pewnie wytłumaczył.

Chwyciłem za kartkę z zaproszeniem. Podałem ją Benningtonowi, odwracając wzrok w drugą stronę. 

- Nie cieszysz się ? - zapytał ponuro 

- Cieszę, ale obawiam się tego jak zareagują na to odbiorcy. 

- Pewnie spodoba im się. 

Wreszcie zebrałem siły żeby wstać. Wyszedłem z namiotu, by sprawdzić jak ma się reszta. Gotujący Dave śpiewał razem z przygrywającym na gitarze Brad'em. 

- "I've become so numb, I can't feel you there ... " - rozległo się echem 

- O, cześć, Mike ! - powiedzieli zauważając mnie 

- Cześć - odpowiedziałem siadając na kłodzie koło ogniska

Zaraz potem dołączyli : Chazz, Joe i Rob, którego dzisiaj jeszcze nie widziałem.

- Jakieś konkretne plany na dzisiaj ? - zapytał Koreańczyk 

- Myśleliśmy o wypadzie nad jezioro, jest wspaniała pogoda - odpowiedział Bourdon 

- Aha, jakaś kolejna akcja z łódką ? - zaśmiał się 

- Nie, nie mamy łódki, za to pontonik Chazz'a - zachichotał Phoenix 

- Jeszcze lepiej - odpowiedział śmiechem - Tutaj da się dostać inną drogą, niż przez jezioro - wytłumaczył 

- Świetnie, jutro ją nam pokażesz.

- Wracacie jutro ? 

- Chyba tak. 

* * *

Po południu usadowiliśmy się nad wodą. Pogoda dalej dopisywała. Nagle zadzwonił mój telefon.

- Halo ? 

- Witaj, Mike. Wybacz, że nie załatwiłem ci tej wystawy - usłyszałem Rick'a - Wszystko przez  to spotkanie, nie udało mi się rozwiązać  kilku ważnych spraw, cóż .... 

- Okej, nieważne. Sam już sobie pomogłem - powiedziałem 

Rozmawialiśmy jeszcze przez chwilę. Później coś przerwało. Pewnie to sprawka zasięgu. 

* * *

Wieczorem znowu siedzieliśmy przy ognisku. Rozmawialiśmy o nowej płycie. Każdy z nas wymyślił, co chciałby na niej usłyszeć. Pomysły były zróżnicowane.

- Może więcej gitary ? - zaproponował Brad 

- Więcej mnie - zaśmiał się Chester - Żart, musimy podzielić się wokalem - powiedział patrząc na mnie 

- Ta płyta powinna być podsumowaniem wszystkich dotychczasowych albumów - stwierdziłem 

- Nie myślmy na razie o tym - zaczął Phoenix - Teraz musimy odpocząć.

- Tak , właśnie - potwierdził Joe